Προσευχή πριν και μετά τη Θεία Κοινωνία

 

Προσευχή πριν και μετά τη Θεία Κοινωνία

 

 

Προσευχή πριν από τη Θεία Κοινωνία

 

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μου, συγχώρεσε τα λάθη που έκανα

με τα λόγια,με τα έργα, με τις σκέψεις και με τις αισθήσεις μου.

Δέξου τις πρεσβείες της Πάναγνης Μαρίας, της Μητέρας Σου, για μενα.

Αυτής που είναι η μόνη βέβαιη ελπίδα και προστασία και σωτηρία μου.

Αξίωσέ με να μεταλάβω τα άγια και αθάνατα Μυστήριά Σου,

που δίνουν ζωή, χωρίς να κατακριθώ.

Για να μου συγχωρεθούν οι αμαρτίες, να φωτιστώ,

να αποκτήσω την υγεία της ψυχής και του σώματος.

Για να εξαφανιστούν οι κακές μου σκέψεις,

οι φοβίες και οι νυχτερινές φαντασίες

που δημιουργούν τα πονηρά και σκοτεινά πνεύματα.

Για να κερδίσω την αιώνια ζωή.

Αμήν.

 

  

Προσευχή μετά τη Θεία Κοινωνία

 

Δέσποτα Χριστέ ο Θεός,

Βασιλιά αιώνιε και Δημιουργέ των πάντων,

Σε ευχαριστώ για όλα τα αγαθά που μου έδωσες,

και ιδιαίτερα για το ότι μετάλαβα τα Άγια Μυστήριά Σου που δίνουν ζωή.

Σε παρακαλώ, Αγαθέ και Φιλάνθρωπε Κύριε,

φύλαξέ με, κάτω από τη σκέπη της αγάπης Σου.

Κράτησέ με κάτω από την προστασία Σου.

Χάρισέ μου με καθαρή συνείδηση μέχρι και την τελευταία μου αναπνοή

να κοινωνώ τα Άγια Σου Μυστήρια, όσο γίνεται άξια.

Γιατί Εσύ είσαι ο πνευματικός άρτος της ζωής.

Από Σένα πηγάζει ο αγιασμός.

Γι’ αυτό και Σε δοξολογούμε μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα,

τώρα και πάντοτε και στους ατελείωτους αιώνες.

Αμήν.

 

Πηγή: https://agonistes.gr/

Παράκληση στην Παναγία: Τι είναι και πότε γίνεται;

 

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας! Μαζί με τη νηστεία που ξεκινά την 1η Αυγούστου ξεκινούν και οι παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο που διαρκούν μέχρι τις 14 του μήνα.

 

Η νηστεία και οι παρακλήσεις μας προετοιμάζουν για την μεγάλη γιορτή της Κοίμησης της Παναγίας. Τι είναι, όμως, η παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο;

 

Κάθε απόγευμα την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου τελείται στους ναούς η ακολουθία του παρακλητικού κανόνος, ή αλλιώς της παράκλησης. Υπάρχει ο μικρός και ο μεγάλος παρακλητικός κανών προς την Υπεραγία Θεοτόκο, η μικρή, δηλαδή, και η μεγάλη παράκληση, όπως είναι γνωστές. Πρόκειται για δύο διαφορετικές ακολουθίες, με πολλά κοινά τροπάρια κι ευχές μεταξύ τους, οι οποίες τελούνται εναλλάξ κάθε απόγευμα από την 1η μέχρι και τις 13 Αυγούστου.

Δεν τελείται παράκληση την παραμονή της εορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου, την παραμονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος καθώς και τα Σάββατα που μεσολαβούν αυτή την περίοδο καθώς κατά τις μέρες αυτές τελείται η ακολουθία του εσπερινού.

 

«Προς Σε καταφεύγω σωτηρίαν επιζητών»

Η παράκληση προς την Παναγία περιλαμβάνει υπέροχα τροπάρια στα οποία περιέχονται επικλήσεις, δεήσεις και ικεσίες προς την Υπεραγία Θεοτόκο να συνδράμει τους πιστούς στους καιρούς των πειρασμών, των πόνων, των θλίψεων και των κάθε είδους δοκιμασιών. Οι πειρασμοί που παρασύρουν τους πιστούς στην αμαρτία και την περιφρόνηση του θείου θελήματος είναι πολλοί. Για αυτό παρακαλούμε την Παναγία να γίνει το καταφύγιό μας.

Ακόμη, ζητούμε από την Παναγία να μας ελευθερώσει από τα πάθη μας και από τους κινδύνους της καθημερινής ζωής. Με τις δεήσεις μας, την παρακαλούμε να μας ενισχύσει στις καθημερινές μας δυσκολίες και να μας ελευθερώσει από τις θλίψεις και τις ασθένειες που μας ταλαιπωρούν.

Η Παναγία πόνεσε πολύ ψυχικά για την άδικη και βάναυση μεταχείριση και τη σταύρωση του Υιού της. Γι’ αυτό γίνεται η προστάτρια των θλιβομένων και των αδικουμένων όταν την παρακαλούμε «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».

 

«Και σε μεσίτριαν έχω»

Στην ακολουθία του παρακλητικού κανόνα, παρακαλούμε την Παναγία να μεσιτεύει στον Υιό της για να εξαλείψει το πλήθος των αμαρτιών μας. «Ταις της Θεοτόκου πρεσβείαις, ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων», ψάλλουμε και παρακαλούμε την Παναγία να μας οδηγήσει σε μετάνοια.

 

Η παράκληση προς την Παναγία, εκτός από την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, τελείται στους ναούς στις θεομητορικές εορτές αλλά και σε διάφορες περιόδους μέσα στον χρόνο, ανάλογα με το πρόγραμμα ακολουθιών κάθε ενορίας. Εκτός, όμως, από τους ναούς, παράκληση μπορεί να κάνει κάθε πιστός μόνος του, διαβάζοντάς την από το σχετικό βιβλιαράκι. Η σύντομη ακολουθία της παράκλησης γαληνεύει τον άνθρωπο, τον οπλίζει με δύναμη και θάρρος απέναντι στις δυσκολίες της ζωής και του χαρίζει ελπίδα.

Όπως εμείς παρακαλούμε την Παναγία να μας προστατεύει και να μας βοηθά, κι εκείνη παρακαλεί εμάς να ακούμε τον Υιό της και Πατέρα μας και να τηρούμε τις θείες εντολές Του που μας οδηγούν στη σωτηρία.

Η Παναγία μας δείχνει τον δρόμο προς τον ουρανό. Με τις αρετές της γίνεται το φωτεινό παράδειγμα. Η αγκαλιά της χωρά όλον τον κόσμο, ειδικά όσους την επικαλούνται με πίστη.

 

Πηγή: https://fotoforos.gr/

«Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς»

 

«Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.»

 

(Α΄ Ἰω. δ΄ 19)

 

Με τὴ φράση αὐτή ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης φανερώνει ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεὸ δὲν εἶναι ἡ ἀρχή, ἀλλὰ ἡ ἀπάντηση στὴν ἄπειρη καὶ προαιώνια ἀγάπη Του.

 

Ὁ Θεὸς πρῶτος μᾶς ἀγάπησε, μᾶς κάλεσε στὴ ζωή, μᾶς χάρισε τὴ σωτηρία καὶ προσέφερε τὸν Υἱό Του γιὰ τὸν κόσμο.

 

Ὅσο ὁ ἄνθρωπος συναισθάνεται αὐτὴ τὴ θεία ἀγάπη, τόσο ἡ καρδιά του γεμίζει εὐγνωμοσύνη καὶ ἀνταποκρίνεται μὲ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπο.

«Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης...»

«Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης...»

 

 Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀρχαιότερους καὶ πλέον κατανυκτικοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ συνοδεύει τὴ δύση τοῦ ἡλίου καὶ τὴν εἴσοδο στὴ γαλήνη τοῦ Ἑσπερινοῦ.

 

Τὴν ὥρα ποὺ τὸ φυσικὸ φῶς ὑποχωρεῖ, ἡ Ἐκκλησία στρέφει τὸ βλέμμα στὸν Χριστό, τὸ ἀνέσπερο καὶ ἀληθινὸ Φῶς τοῦ κόσμου.

 

Μὲ λίγους ἀλλὰ θεολογικὰ πυκνοὺς στίχους, ὁ ὕμνος ὁμολογεῖ τὴ θεότητα τοῦ Χριστοῦ καὶ δοξάζει τὴν Ἁγία Τριάδα, Πατέρα, Υἱὸ καὶ Ἅγιο Πνεῦμα.

 

Γι’ αὐτὸ καὶ παραμένει μέχρι σήμερα μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἀγαπημένες στιγμὲς τῆς λατρευτικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, γεμίζοντας τὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν μὲ εἰρήνη, κατάνυξη καὶ δοξολογία.

 

«Ἄξιόν σε ἐν πᾶσι καιροῖς ὑμνεῖσθαι, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν ὁ διδοὺς· διὸ ὁ κόσμος σὲ δοξάζει». 

«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε.»

 

«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε.»

 

(Φιλιπ. δ΄ 4)

 

Με τὴ φράση αὐτὴ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προτρέπει τοὺς πιστοὺς νὰ ἔχουν διαρκῆ πνευματικὴ χαρά, ἡ ὁποία δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς ἐξωτερικὲς συνθήκες τῆς ζωῆς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὴν καρδιά τους.

 

Ἡ χαρὰ τοῦ χριστιανοῦ δὲν εἶναι πρόσκαιρη εὐθυμία, ἀλλὰ καρπὸς τῆς κοινωνίας μὲ τὸν Θεό, τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλπίδος στὴ σωτηρία. Γι’ αὐτὸ καὶ παραμένει ζωντανὴ ἀκόμη καὶ μέσα στὶς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμούς, ἐπειδὴ θεμέλιό της εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος.

Αύγουστος, ο μήνας της Παναγίας μας

Αύγουστος, ο μήνας της Παναγίας μας.

Όλος ο μήνας είναι αφιερωμένος στη Μάνα του Θεού, την Παρηγοριά κάθε πονεμένης ψυχής. Εκείνη που ακούει τις προσευχές μας, που σκουπίζει δάκρυα, που στέκεται μητρικά δίπλα μας σε κάθε δοκιμασία.

Με τις παρακλήσεις και τη μεγάλη γιορτή της Κοιμήσεώς της, μας θυμίζει ότι η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, κι ότι η μητρική αγκαλιά του Ουρανού είναι πάντα ανοιχτή.

Καλό και ευλογημένο μήνα σε όλους!

Με υγεία, ειρήνη, πίστη και τη χάρη της Παναγίας να μας σκεπάζει!

Απ. Πέτρος – Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού

 Πέτρου επιστολή Β 1,16-21

 

16Άλλωστε, τη δύναμη και την παρουσία του Kυρίου μας Iησού Xριστού στον κόσμο δε σας την γνωστοποιήσαμε ακολουθώντας μύθους επιδέξια επινοημένους, αλλά αφού υπήρξαμε αυτόπτες μάρτυρες της μεγαλοπρέπειάς του. 17Γιατί, πράγματι έχει πάρει τιμή και δόξα από το Θεό Πατέρα, καθώς ακούστηκε η φωνή που τη χαρακτήριζε μεγαλόπρεπη δόξα: “Aυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός! Σ’ αυτόν εκδήλωσα εγώ την εύνοιά μου”! 18Kαι τη φωνή αυτή, που ήρθε από τον ουρανό, εμείς την ακούσαμε, καθώς ήμασταν μαζί του πάνω στο άγιο βουνό. 19Έτσι, λοιπόν, κηρύττουμε με περισσή βεβαιότητα τον προφητικό λόγο, στον οποίο καλά κάνετε που προσέχετε σαν σ’ ένα λυχνάρι που φέγγει μέσα σ’ έναν κακοτράχαλο τόπο, ωσότου η ημέρα αρχίσει να ρίχνει το φως της και ο Φωτοδότης Ήλιος ανατείλει μέσα στις καρδιές σας. 20Πρώτ’ απ’ όλα, όμως, να έχετε υπόψη σας τούτο το πράγμα, ότι καμιά προφητεία της Γραφής δεν μπορεί να εξηγηθεί από μόνη της, χωρίς το φωτισμό του Πνεύματος. 21Γιατί, βέβαια, καμιά προφητεία δεν έγινε ποτέ από ανθρώπινη πρωτοβουλία, αλλά από το Άγιο Πνεύμα καθοδηγούμενοι μίλησαν άγιοι άνθρωποι του Θεού.

 

Πηγή: https://www.jesuslovesyou.gr/

Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε

 «Ἡ ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, Τριὰς Ἁγία, Δόξα Σοι!»

 

«Πατήρ Υἱε καί Ἅγιον Πνεῦμα, Τριὰς ἡ ἐν μονάδι, Τριὰς Ἁγία, Δόξα Σοι!»

 

«Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀμήν.»

«Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν»

 

«Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν»

Γεώργιος Τσεκούρας, Φιλόλογος

Αισθήματα αγαλλίασης και ευφροσύνης προκαλεί ο συγκεκριμένος στίχος, ο οποίος χαρακτηρίζεται από μια χάρη λυρικής μεγαλοπρέπειας και επιβλητικής διάθεσης μετά από αίσια και νικηφόρα έκβαση πολεμικής μάχης.

 

Ως προφητικός θεωρήθηκε, όταν πρωτακούστηκε. Τις στιγμές, δηλαδή, που ο Ισραηλιτικός λαός καθώς αποχωρίζονταν την σκλαβιά της Αιγύπτου, όταν ένιωθε να συμπορεύεται μαζί του -μέσα στον κίνδυνο της ερήμου- ο δικός του Προστάτης και να εκδηλώνει κραταιά την φροντίδα και την προστασία, έναντι των εχθρών του στο πρώτο εκείνο “Πάσχα”, στην διάβαση, στο πέρασμα από την δουλεία στην ζωή της ελευθερίας. Αυτή την έντονη επιθυμία , τα έντονα συναισθήματα που διακατέχουν τον Ψαλμωδό εκφράζει η προστακτική του “αναστήτω”, σαν να προστάζει δηλαδή τον ίδιο τον Θεό να αναστηθεί , προκειμένου να γίνουν φανερά τα ευεργετικά σε όλους αποτελέσματα της Αναστάσεως Του: Με την δική του Ανάσταση, ο εχθροί Του θα νικηθούν, θα λιώσουν όπως το κερί μπροστά στην φλόγα που κατακαίει, θα διασκορπιστούν όπως ο καπνός καθώς ανεβαίνει στο ουράνιο στερέωμα, θα σβήσουν μια για πάντα από το πρόσωπο της γης.

 

Ωστόσο, το κέντρο βάρους του στίχου δεν πρέπει να εντοπιστεί στο «διασκορπισθήτωσαν» ή στο «φυγέτωσαν» ή στο «ἐκλειπέτωσαν» που ακολουθεί, αλλά στο «ἀναστήτω». Παράλληλα, δεν απευθύνεται συγκεκριμένα σε κάποιον από τους εχθρούς και τους «μισούντες» τον Θεό. Μιλά γενικά. Δεν προσωποποιεί. Δεν στηλιτεύει. Δεν επιτίθεται. Άλλωστε, ο κάθε άνθρωπος εάν θέλει να είναι στοιχειωδώς-έστω- ειλικρινής απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό, μπορεί από μόνος του να τοποθετηθεί- μετά από γνήσια αυτοκριτική και αυτοεξέταση- , είτε ανάμεσα στους φίλους είτε ανάμεσα στους εχθρούς του Θεού.

 

Πράγματι, αγαπητοί, μετά την αιώνια νίκη του Αναστάντος, χάνεται κάθε δύναμη του εχθρού, με πρώτον “τον έσχατο εχθρό”, τον θάνατο. Με την σταυρική του θυσία, την θεόσωμο ταφή Του, την κάθοδο Του στον χώρο των νεκρών, νίκησε την αμαρτία, το κακό, την φθορά , τον θάνατο, συνέτριψε το κράτους του Άδου. Έφερε ανάσταση, φως, χαρά, ελπίδα και ατελεύτητη Ζωή. Έσβησε η πύρινη ρομφαία που φρουρούσε τις πύλες της Εδέμ και μαζί με αυτές ανοίχθηκαν διάπλατα για όλους ξανά οι πύλες του Παραδείσου!

 

Αυτήν την νίκη και τον θρίαμβο του Αναστημένου Σωτήρος και τα απερίγραπτα αποτελέσματά της ζούμε και πανηγυρίζουμε από την λαμπροφόρο Κυριακή του Πάσχα. Την εορτάζουμε ολόψυχα με αγαλλίαση, ευφροσύνη και χαρά, με “θεοειδείς έννοιες”, με ευγνωμοσύνη και με αποφάσεις ιερές.

 

Λοιπόν, ας πιστέψουμε ότι μόνο Εκείνος μπορεί να προσφέρει την Ζωή και την Ανάσταση στον ταλαιπωρημένο άνθρωπο, μόνο σε Εκείνον αξίζει να παραδώσουμε τον εαυτό, όλους τους πόθους και τις ελπίδες μας ! Χρέος μας να παραμείνουμε σταθεροί στην αγάπη και την πίστη μας προς Εκείνον. Τέλος, ας τον παρακαλέσουμε να φέρει ακλόνητη την βεβαιότητα της ζωντανής παρουσίας Του μέσα μας. Έτσι, θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την μια και μοναδική αμαρτία, σύμφωνα με τον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο : την αδιαφορία μας προς τον Αναστάντα Χριστό!

 

Εύχομαι σε όλους να ζούμε «χαίροντες και ευφραινόμενοι», μέσα στο Αναστάσιμο φως που και φέτος πήγασε από τον Πανάγιο και Ζωοδόχο Τάφο του Κυρίου μας!

 

Χριστός Ανέστη-Αληθώς Ανέστη!

 

Πηγή: https://www.pemptousia.gr/

Προσευχήσου στον Κύριο να φωτίσει τον νου σου

 

Στην Αγία Γραφή ο Θεός έδειξε:

 

Τί είναι ο κόσμος, από πού προέρχεται, για ποιο λόγο υπάρχει, προς τα πού πορεύεται, πού θα καταλήξει.

Τί είναι ο άνθρωπος, από πού έρχεται, που πηγαίνει, ποια είναι η ουσία του, για ποιο λόγο υπάρχει, πώς θα τελειωθεί.

Τί είναι τα ζώα, τί είναι τα φυτά, για ποιο λόγο υπάρχουν, τί εξυπηρετεί η ύπαρξή τους, τί προσφέρουν.

Τί είναι το καλό, από πού προέρχεται, πού οδηγεί, για ποιο λόγο υπάρχει, πώς αποκτάται.

Τί είναι το κακό, από πού προέρχεται, πώς υπάρχει, για ποιό λόγο υπάρχει, πώς θα τελειώσει.

Τί είναι δίκαιοι και τί αμαρτωλοί, πώς από έναν αμαρτωλό βγαίνει δίκαιος και πώς ένας επηρμένος δίκαιος μπορεί να καταντήσει αμαρτωλός. πώς ο άνθρωπος υπηρετεί τον Θεό και πώς τον διάβολο. ολόκληρος ο δρόμος από το αγαθό ως το κακό, από τον Θεό ως τον διάβολο.

Όλα, από την αρχή ως το τέλος, ολόκληρος ο δρόμος του ανθρώπου από την σάρκα ως το Θεό, από τη σύλληψή του μέχρι την εκ νεκρών ανάστασή του.

Τί είναι η ιστορία του κόσμου, η ιστορία του ουρανού και της γης, τί είναι η ιστορία της ανθρωπότητος, ποιος ο δρόμος τους, ο σκοπός και η τελείωσή τους.

Γενικά, ο Θεός στην Αγία Γραφή είπε όσα χρειάζονταν να πει στους ανθρώπους. Στην Αγία Γραφή βρίσκεται η βιογραφία του κάθε ανθρώπου, του καθενός μας ανεξαιρέτως. Σ’ αυτήν ο καθένας μας μπορεί να βρει ολόκληρο τον εαυτό του να παρουσιάζεται και να περιγράφεται λεπτομερώς: όλες οι αρετές σου και τα ελαττώματα που έχεις και δεν έχεις.

Θα βρεις τους δρόμους μέσω των οποίων η ψυχή σου και η ψυχή κάθε ανθρώπου, βαδίζει από την αμαρτία στην τελειότητα και ολόκληρο το δρόμο από τον άνθρωπο ως το Θεό και από τον άνθρωπο ως το διάβολο.

Στην Αγία Γραφή θα βρεις τρόπους πώς ν’ απελευθερωθείς από την αμαρτία, θα βρεις με μια λέξη, όλη την ιστορία της αμαρτίας και της αμαρτωλότητος, και όλη την ιστορία της αρετής και των δικαίων.

Ο Θεός Λόγος με τη βοήθεια του λόγου, έδειξε τον Θεό στους ανθρώπους, όσο είναι δυνατό ο ανθρώπινος λόγος να περιλάβει τον Απερίληπτο Θεό. Ό,τι είναι απαραίτητο στον κόσμο αυτό και στους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτόν, ο Κύριος το έδωσε μέσα στην Αγία Γραφή.

Προσευχήσου στον Κύριο να φωτίσει τον νου σου, ώστε να κατανοήσεις τους λόγους της Αγίας Γραφής, και να χαριτώσει την καρδιά σου να αισθανθείς την αλήθεια των λόγων αυτών και την ζωή. Συνειδητοποίησε ότι αυτά είναι τα λόγια του Θεού, που Αυτός ο Ίδιος απευθύνει σε σένα. Η προσευχή, σε σχέση με τις άλλες ευαγγελικές αρετές, είναι η καταλληλότερη για να καταστήσει ικανό τον άνθρωπο να κατανοήσει την Αγία Γραφή.

 

https://www.vimaorthodoxias.gr/

22 Δεκεμβρίου 1929, πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς

(Από το Δελτίο της Ενορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, 1979)

 

O Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος «Χριστός μεθ’ ημών στήτω»

 

O Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος «Χριστός μεθ’ ημών στήτω»: Μια Προσευχή για προστασία από τον σεισμό

 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος όταν έγιναν οι μεγάλοι σεισμοί της Αντιόχειας και ήταν ακόμα ιερέας πριν γίνει Δεσπότης είπε στους Χριστιανούς: Να πάτε να γράψετε όλοι επάνω στους τοίχους «Xριστος μεθ’ ημών στήτω» και εννοούσε ότι:

«Ο Χριστός είναι μαζί μας, σπίτι μου να σταθείς, όχι να πέσεις».

Και πράγματι όπου οι Χριστιανοί επίστευσαν, δεν εράγισε το σπίτι κανενός. Όπου τον κορόιδεψαν έπεσαν τα σπίτια!

Αργότερα οι πιστοί μιμούμενοι τους πονεμένους αδερφούς της Αντιόχειας έγραφαν πάνω από την κύρια είσοδο του σπιτιού τους «Χριστός μεθ’ ημών στήτω», απολύτως βέβαιοι για την προστασία του Κυρίου ημών Ιησού Xριστού και της Παναγίας.

 

Λέμε την προσευχή όταν αναμένεται σεισμός.

Εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Βασιλεύ ουράνιε, παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ, τάς ψυχάς ημών.

Δόξα Πατρί, και Υιώ και αγίω Πνεύματι. Και νύν και αεί και εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς, Κύριε, ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ανομίας ημίν. Άγιε, επισκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν τού ονόματός σου. Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον.

Δόξα Πατρί, και Υιώ και αγίω Πνεύματι. Και νύν και αεί και εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου, έλθετω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από τού πονηρού.

Ο επιβλέπων επί την γην, και ποιών αυτήν τρέμειν, ρύσαι ημάς της φοβεράς του σεισμού απειλής, Χριστέ ο Θεός ημών, και κατάπεμψον ημίν, πλούσια τα ελέη σου, πρεσβείαις της Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε.

Δι’ ευχών την αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν.

 

Πηγή: https://www.vimaorthodoxias.gr/

Από που προήλθε η φράση: «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού»

 

Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού: Ο Θεός, όταν δημιούργησε τους Αγγέλους, τους έδωσε να έχουν την απόλυτη ελευθέρα γνώμη. Έπρεπε όμως να αποδείξουν ότι ήταν άξιοι της τιμής με την οποία τους κόσμησε.

Γι’ αυτό δοκιμάστηκε η πίστη τους. Ένας απ’ αυτούς, ο Εωσφόρος, που ήταν ο πρώτος όλων των αγγελικών Ταγμάτων, αυτός που ήταν ο ωραιότερος, δυνατότερος και λαμπρότερος, υπερηφανεύθηκε και πίστεψε ότι μπορεί να αντικαταστήσει τον Θεό και να στήσει τον θρόνου του υπεράνω του Θεού.

 

Αυτό ήταν το αμάρτημά του. Υπερηφανεύθηκε! Επαναστάτησε εναντίον του Θεού και μαζί του παρέσυρε μεγάλο αριθμό αγγέλων, που με την πτώση τους μετατράπηκαν από φωτεινούς αγγέλους σε σκοτεινούς και από αγίους σε πονηρούς.

 

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα του ουρανού κατά την οποία έπεφταν ένας-ένας οι σκοτεινοί – πονηροί άγγελοι από το σχισμένο ουρανό, (ονομαζόμενοι πλέον δαίμονες), συγκεντρώθηκαν όλα τα επουράνια Τάγματα και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ στάθηκε στο κέντρο και αναφώνησε: «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού» (σταθείτε γερά, σταθείτε με σεβασμό στο Θεό) και αμέσως οι φωτεινοί – άγιοι Άγγελοι στάθηκαν πιστοί προς τον Θεό.

 

Δεν ακολούθησαν την πονηρά σκέψη του Εωσφόρου και άρχισαν να ψάλλουν: «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης Σου». Ομολόγησαν την εξουσία και τη δύναμη του Θεού Πατρός και σταθεροποιήθηκαν στη διακονία Του πλησίον Του.

 

Αυτόν τον θρίαμβο των αγαθών πνευμάτων με πρωτοστάτη τον αρχάγγελο Μιχαήλ, τον πανηγυρίζομε στις 8 Νοεμβρίου.

 

Επειδή με αυτή του την κραυγή ο αρχάγγελος Μιχαήλ επανέφερε στην τάξη τα τάγματα των αγγέλων και σταμάτησε την κάθοδο και την πτώση τους, γι’αυτό προς τιμήν αυτού του «σταματήματος» που επιτελέστηκε με τη φράση «στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού» προήλθε και το όνομα «Σταμάτης» και το όνομα «Σταματίνα».

 

Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος, η φράση «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού» χρησιμοποιείται στη Θεία Λειτουργία ακριβώς πριν την Αγία Αναφορά ώστε να αφυπνίσει τους πιστούς χριστιανούς και να σταθούν μετά φόβου (δηλαδή με σεβασμό) και με καλή συμπεριφορά μέσα στη Θεία Λειτουργία. Κάθε φορά επομένως, που θα ακούμε στη Θεία Λειτουργία το «στώμεν καλώς» του αρχαγγέλου να αναλογιζόμαστε πόσο στεκόμαστε καλά και σταθερά κοντά στο Θεό και ποιά τιμωρία χωρίς έλεος μας αναμένει, αν με τους εγωισμούς αρπάζομε την εξουσία από το Θεό, αν με τους σαρκικούς λογισμούς διακόπτομε την κοινωνία με το Θεό και αν με τις άδικες πράξεις παραδίνομε τους εαυτούς μας στη δικαιοσύνη του Θεού.

 

stomenkalosstomenmetafovoutheou.blogspot.gr

Η ομορφιά της Κυριακής

Η ομορφιά της Κυριακής

 «Η Κυριακή είναι μυστήριο της γνώσης της αλήθειας, η οποία δεν αποκτάται από ανθρώπους με σάρκα και αίμα, κι ας έχουν υψωθεί πάνω απ’ τους λογισμούς» (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

 

Όσοι εξακολουθούμε την Κυριακή να πηγαίνουμε στην εκκλησία νιώθουμε ότι η εβδομάδα μας τελειώνει ή και αρχίζει με έναν ξεχωριστό τρόπο. Συμμετέχουμε σε ένα μυστήριο γνώσης της αλήθειας, που είναι ο Αναστημένος Χριστός, ο Θεός που έγινε άνθρωπος για να μας δωρίσει τη θέωση. Συμμετέχουμε σε μία συνάντηση κοινωνίας του Χριστού, αλλά και δικής μας κοινωνίας με τους συνανθρώπους μας, με τους οποίους μοιραζόμαστε τη γιορτή της θείας λειτουργίας. Συμμετέχουμε στο μυστήριο της αγάπης που γίνεται προσευχή για ζώντες και κεκοιμημένους. Αναφέρουμε τη ζωή μας στον Θεό, ακολουθώντας μια παράδοση αιώνων, που θέλει την Κυριακή, την ημέρα του Κυρίου, να είναι η υπόμνηση της αγάπης που ο Θεός έδειξε δημιουργώντας μας και ανακαινίζοντάς μας με την ενανθρώπηση του Υιού Του και οδηγώντας στην υπέρβαση του θανάτου διά της Αναστάσεώς Του.

Η Κυριακή τα τελευταία χρόνια τείνει να μετατραπεί σε ημέρα ύπνου. Οι άνθρωποι, ιδίως οι νεώτεροι, ξενυχτούν το Σαββατόβραδο, με αποτέλεσμα την Κυριακή να επιλέγουν να μην εκκλησιαστούν. Από την άλλη, προτιμούν να κοιμηθούν και να ξεκουραστούν, καθώς όλη η εβδομάδα είναι προσανατολισμένη στο πρόγραμμα της ζωής και απομένει μόνο η Κυριακή, για να ηρεμήσουν, όπως πιστεύουν. Σαν να μην έφτανε αυτό, η Κυριακή γίνεται και ημέρα κατανάλωσης, καθώς κάποιες φορές τον χρόνο, στα τουριστικά μέρη όλο το καλοκαίρι, τα εμπορικά καταστήματα είναι ανοιχτά, ώστε να γίνουν οι αγορές που δεν είναι πάντοτε εφικτό να πραγματοποιηθούν τις καθημερινές. Να μην πούμε για τις καφετέριες, τα ζαχαροπλαστεία, τις ταβέρνες και τα εστιατόρια, που μέχρι το απόγευμα της Κυριακής κάνουν ίσως τον μεγαλύτερο τζίρο της εβδομάδας. Σημεία των καιρών.

Αν μέσα μας δεν ξαναβρούμε το νόημα της Κυριακής, που περνά από την αίσθηση της γιορτής, τότε δύσκολα θα μπορέσουμε να βρούμε κίνητρα και για μας, κυρίως όμως για τα παιδιά μας, για να τοποθετήσουμε τον εκκλησιασμό ως κλειδί για το τέλος της προηγούμενης και την αρχή της επόμενης εβδομάδας. Αν δεν νιώσουμε την ενορία σπίτι μας, κι εδώ είναι ευθύνη και των ιερέων, αλλά και του κάθε πιστού, που δεν πρέπει να θεωρεί τον εκκλησιασμό ως τήρηση ατομικού θρησκευτικού καθήκοντος, αλλά ως έκφραση της αγάπης που ο Θεός δίνει, αλλά και της επίγνωσης ότι ο χριστιανός υπάρχει για το «εμείς» και όχι για το «μόνο εγώ». Το «εμείς» το βρίσκουμε στη θεία λειτουργία.  Γι’ αυτό και χρειάζεται και η λειτουργία μετά τη λειτουργία. Ο καφές και το κέρασμα στο Πνευματικό κέντρο της ενορίας. Η συζήτηση και η χαρά του «μαζί». Η συμπλήρωση της πνευματικής χαράς. Η διάσωση του ήθους της κοινότητας. Η αίσθηση ότι η Κυριακή είναι όντως η ξεχωριστή ημέρα της εβδομάδας και της ζωής. Ο Χριστός ως παρών τελικά στις καρδιές.

Γιατί είναι δώρο η Κυριακή και όχι κατασκεύασμα. Ακόμη και όσοι έχουν υψωθεί πιο πάνω από τους λογισμούς, όπως λέει ο ασκητικός λόγος, δεν μπορούνε να νιώσουν το μυστήριο. Μόνο χαρίζεται σε όσους πιστεύουν. Σε όσους αγαπούνε. Σε όσους χαίρονται για το νόημα της σχέσης με τον Θεό και τον πλησίον, που κάνει την Κυριακή αληθινή ομορφιά.

 

https://www.pemptousia.gr/

themistoklismourtzanos.blogspot.com

Άγιος Μακάριος - Η Προσευχή του αμαρτωλού: «Θεέ μου, Λυπήσου με»

 

Άγιος Μακάριος - Η Προσευχή του αμαρτωλού: «Θεέ μου, Λυπήσου με»

 

Θεέ μου, Λυπήσου με τον αμαρτωλό, που δεν έκανα κανένα καλό μπροστά Σου. Γλύτωσέ με από τον πονηρό και αξίωσέ με ακατάκριτα ν’ανοίγω το ανάξιο στόμα μου και ν’ανυμνώ το Πανάγιο όνομά Σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Συγχώρησέ μου, Κύριε, κάθε της καρδιάς μου άτοπη επιθυμία, συ που ξέρεις καλά τις καρδιές των ανθρώπων.

Συγχώρησέ με που έρχομαι ανάξια κοντά Σου, γιατί σε πόθησα και σε ποθώ. Συγχώρησέ με τον αμαρτωλό, τον πονηρό, τον ψεύτη, τον ανυπόμονο, τον λιγόψυχο, τον αμελή στις θείες εντολές Σου, εμένα που αμάρτησα στη γη και στη θάλασσα και σε κάθε τόπο.

Μπροστά στα αλάθητα μάτια Σου δεν έπαψα να εργάζομαι το πονηρό γιατί ο πονηρός δεν έπαψε να με μπλέκει στα δίχτυα του με γαστριμαργίες και ηδονές και πονηρές επιθυμίες, με δόλους και κενοδοξίες και βλαστημίες.

Αλλά συ, Κύριε, που είσαι ο μόνος ελεήμων και πανάγαθος, βοήθησέ με και σώσε με όπως έσωσες τον άσωτο, τον τελώνη, την πόρνη και τον ληστή. Ναι, φιλάνθρωπε Δέσποτα, μη με αποστραφείς τον αμαρτωλό και αχρείο, με τις πρεσβείες της Παναγίας Δέσποινας, και όλων των αγίων, γιατί είσαι ευλογητός στους αιώνες των αιώνων.

Αμήν.

Πηγή: www.agiosandreasmetoxi.com

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λόγος στη Γέννηση της υπεραγίας Θεοτόκου

 

Ελάτε όλα τα έθνη κάθε ανθρώπινη γενιά και κάθε γλώσσα κάθε ηλικία και κάθε αξίωμα να γιορτάζουμε με αγαλλίαση τη γέννηση της χαράς όλου του κόσμου. Πόσο περισσότερο πρέπει εμείς να τιμούμε τη γέννηση της Θεοτόκου, που μεταμόρφωσε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, που άλλαξε τη λύπη της πρώτης μάνας, της Εύας σε χαρά;

Η Παναγία χάρισε στον κόσμο ακούρσευτο θησαυρό αγαθών. Με τη μεσολάβηση της Παναγίας ο Πλάστης ξανάπλασε προς το καλύτερο ολόκληρη την πλάση, με την ανθρώπινη φύση του Χριστού.

Για ποιο λόγο όμως γεννήθηκε η Μητροπάρθενη από γυναίκα στείρα; Γιατί έτσι έπρεπε, αυτό που είναι το μοναδικό καινούριο κάτω από τον ήλιο, η βάση και το αποκορύφωμα του θαυμάτων, ν' ανοίξει το δρόμο του με θαύματα και σιγά-σιγά από τα πιο ταπεινά νάρθουν τα πιο μεγάλα.

Υπάρχει όμως κι άλλος λόγος πιο ψηλός ποιο θεϊκός. Η φύση, νικημένη από τη χάρη, στεκόταν με τρεμούλα δεν είχε το θάρρος και τη δύναμη να προχωρήσει αυτή πρώτη. Όταν λοιπόν επρόκειται να γεννηθεί η Θεοτόκος-Παρθένος από την Άννα, δεν τολμούσε η φύση να καρποφορήσει πριν από τη χάρη, αλλά έμεινε άκαρπη, μέχρις ότου βλαστήσει η χάρη καρπό. Έτσι έπρεπε, να γεννηθεί πρωτότοκη εκείνη, που θα γεννούσε τον "πρωτότοκο όλης της δημιουργίας", που "όλα σ' Αυτόν χρωστούν την ύπαρξή τους"

Καλότυχο ζευγάρι Ιωακείμ και Άννα, όλη η κτίση σας ευγνωμονεί. Γιατί με τη μεσολάβησή σας εδώρισε η πλάση στο Δημιουργό το πιο υπέροχο απ' όλα τα δώρα° πολυσέβαστη Μητέρα, μοναδική άξια του Πλάστη.

Ευλογημένη μέση του Ιωακείμ, απ' όπου βγήκε ακηλίδωτη φύτρα. Θαυμαστή μήτρα της Άννας, που μέσα της αναπτύχθηκε σιγά-σιγά, σχηματίσθηκε και γεννήθηκε πανάγιο βρέφος. Γαστέρα, που κυοφόρησες μέσα σου τον έμψυχο ουρανό, πλατυτέρο από την απεραντοσύνη των ουρανών. Αλώνι, που κράτησες απάνω σου τη θημωνιά του ζωοποιού σταριού, όπως το δήλωσε ο ίδιος ο Χριστός.

Αλλά πώς να προχωρήσω περισσότερο; Το μυαλό μου σαστίζει, φόβος και λαχτάρα με κυριεύουν. Η καρδιά μου χτυπάει και η γλώσσα μου δέθηκε. Δεν αντέχω στη χαρά, με καταβάλλουν τα θαύματα, ο πόθος με γεμίζει με ενθουσιασμό. Ας νικήσει λοιπόν ο πόθος, ας υποχωρήσει ο φόβος, ας τραγουδήσει η κιθάρα του Πνεύματος: "Ας χαρούν οι ουρανοί κι ας πηδήσει απ' τη χαρά της η γη".

Σήμερα ανοίγονται οι πύλες της στειρώσεως, και παρουσιάζεται θεϊκή, παρθενική πύλη, που από μέσα της θα περάσει και θα μπει στην οικουμένη "σωματικά" ο Θεός, που βρίσκεται πέρα απ' όλα τα όντα, όπως λέγει ο Παύλος, ο ακροατής των ανέκφραστων μυστικών. Σήμερα από τη ρίζα του Ιεσσαί ξεφύτρωσε κλωνάρι, που πάνω του βλάστησε για χάρη του κόσμου θεοϋπόστατο λουλούδι.

Κοριτσάκι αγαπημένο από τον Θεό, δόξα σ' αυτούς που σε γέννησαν. Θα σε μακαρίσουν οι γενεές των γενεών, όπως στ' αλήθεια το'πες προφητικά. Κοριτσάκι άξιο του Θεού, η ομορφιά της ανθρώπινης φύσεως, η επανόρθωση της πρώτης μας μάνας της Εύας. Με τη γέννησή σου αναστήθηκε η πεσμένη. Αστροποβόλημα των γυναικών. Αν η πρώτη Εύα μπαίνοντας στη δούλεψη του φιδιού εναντίον του πρώτου μας πατέρα, του Αδάμ έπεσε στην παράβαση, έτσι ήρθε στον κόσμο μας ο θάνατος, η Μαρία υπηρετώντας με υποταγή τη θεία βουλή, ξεγέλασε το φίδι που μας ξεγέλασε κι έφερε στον κόσμο την αφθαρσία.

Πηγή: http://users.uoa.gr/ & Viber Agioi

Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Γιατί ευλογούνται τα σταφύλια- Η Ευχή για 6 Αυγούστου

 

Μεταμόρφωση του Σωτήρος:

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος, ως σπουδαία δεσποτική εορτή, αποτελεί εξαίρεση εθιμικά καθιερωμένης ιχθυοφαγίας, μέσα στην σύντομη αλλά αυστηρή νηστεία του Δεκαπενταύγουστου.

 

Σε πολλούς τόπους πιστεύουν ότι την παραμονή το βράδυ, κάποια ώρα, ανοίγουν ξαφνικά οι ουρανοί και φαίνεται το «άγιο φως», σε όσους είχαν την υπομονή και την πίστη να ξαγρυπνήσουν.

 

Ανήμερα δε, προσφέρουν στους ναούς τα πρώτα σταφύλια της χρονιάς, για να ευλογηθούν από τον ιερέα μετά την θεία λειτουργία, και να διανεμηθούν ως ευλογία στους πιστούς.

 

Σε ορισμένους μάλιστα τόπους προσφέρουν στον ναό το πρώτο λάδι της χρονιάς, για να ευλογηθεί, ώστε η ευλογία να επεκταθεί και στην υπόλοιπη παραγωγή.

 

Πρόκειται για το αρχαίο έθιμο των απαρχών, της προσφοράς δηλαδή των πρώτων καρπών στον Θεό, μια μορφή αναίμακτης τελετουργικής θυσιαστικής προσφοράς, που πέρασε και στον χριστιανισμό.

 

Ο λαϊκός άνθρωπος, προσκομίζοντας για ευλογία τις απαρχές των καρπών και των γεννημάτων του, αναθέτει ουσιαστικά την ελπίδα της επιβίωσής του στον Θεό, από τον οποίο ζητά ευλαβικά να συνεργήσει, για να επιτύχει η σοδειά, από την οποία εξαρτάται και η επιβίωση ολόκληρης της παραδοσιακής κοινότητας.

 

Ήδη στους Αποστολικούς Κανόνες επιτρέπεται η προσαγωγή στον ναό σταφυλιών, όχι όμως και άλλων οπωρικών, ενώ ο Θεόδωρος Βαλσαμών, ερμηνεύοντας τον Δ΄ Κανόνα των Αγίων Αποστόλων, ερμηνεύει την εξαίρεση αυτή των σταφυλιών από το ότι το κρασί, που προέρχεται από αυτά, χρησιμοποιείται για την παρασκευή της θείας κοινωνίας.

 

Έτσι, τα ευλογημένα σταφύλια μοιράζονται και τρώγονται μαζί με το αντίδωρο στην Λέσβο, ενώ στον Μοσχοπόταμο της Πιερίας άφηναν το πρώτο τσαμπί του τρύγου σε κάποιο εικόνισμα του ναού, για να πάει καλά η σοδειά.

 

Δεν πρέπει εξ άλλου να ξεχνούμε ότι στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος είναι αφιερωμένοι οι ναοί των μεγαλύτερων και επιβλητικότερων ελληνικών φρουρίων, γεγονός που δείχνει την σημασία, θρησκευτική και εθνικά αναγεννητική, που ο λαός μας ανέκαθεν έδινε στην μεγάλη αυτή εορτή.

 

Και φυσικά, ως σπουδαία εορτή είναι και εθιμικά καθιερωμένη αργία, η παραβίαση της οποίας, από κάποιους ασεβείς και φιλάργυρους, επέφερε την άμεση θεϊκή τιμωρία, σύμφωνα με τις παραδόσεις του ελληνικού λαού, για παραδειγματισμό και των υπολοίπων.

 

Η Ευχή της ευλογήσεως των σταφυλιών:

Εὐλόγησον, Κύριε, τὸν καρπὸν τοῦτον τῆς ἀμπέλου τὸν νέον, ὃν διὰ τῆς τοῦ ἀέρος εὐκρασίας, καὶ τῶν σταγόνων τῆς βροχῆς, καὶ τῆς τῶν καιρῶν γαλήνης εἰς ταύτην τὴν ὡριμοτάτην στάσιν ἐλθεῖν ηὐδόκησας, ἵνα ᾖ ἐν ἡμῖν τοῖς ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου μεταλαμβάνουσιν εἰς εὐφροσύνην, καὶ τοῖς προσενέγκασι δῶρον εἰς ἐξιλασμὸν ἁμαρτιῶν, διὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ ἁγίου Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ σου· μεθ᾿ οὗ εὐλογητὸς εἶ, σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Πηγή: https://www.ekklisiaonline.gr/

Προσευχή μετά το Πάσχα μέχρι την Ανάληψη

 

Προσευχή μετά το Πάσχα μέχρι την Ανάληψη

 

 

1. Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας

 

και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος. (Τρείς)

 

 

 

2. Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι,

 

Προσκυνήσωμεν Άγιον, Κύριον, Ιησούν

 

τον μόνο αναμάρτητον.

 

Τον Σταυρόν Σου, Χριστέ, προσκυνούμεν

 

και την Αγίαν σου Ανάστασιν

 

υμνούμεν και δοξάζομεν.

 

Συ γαρ ει ο Θεός ημών,

 

εκτός Σου, άλλον ούκ οίδαμεν,

 

το όνομά Σου ονoμάζομεν.

 

Δεύτε, πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν

 

την του Χριστού Αγίαν Ανάστασιν.

 

Ιδού γαρ ήλθεν δια του Σταυρού

 

χαρά εν όλω τω κόσμω.

 

Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον,

 

υμνούμεν την Ανάστασιν Αυτού.

 

Σταυρόν γαρ υπομείνας δι’ ημάς,

 

θανάτω, θάνατον ώλεσεν.

 

 

 

3. Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου,

 

καθώς προείπεν,

 

έδωκεν ημίν

 

την αιώνιον ζωήν

 

και το μέγα έλεος αμήν.

 

ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΈΣΤΗ!!!