Προσευχή πριν και μετά τη Θεία Κοινωνία

 

Προσευχή πριν και μετά τη Θεία Κοινωνία

 

 

Προσευχή πριν από τη Θεία Κοινωνία

 

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μου, συγχώρεσε τα λάθη που έκανα

με τα λόγια,με τα έργα, με τις σκέψεις και με τις αισθήσεις μου.

Δέξου τις πρεσβείες της Πάναγνης Μαρίας, της Μητέρας Σου, για μενα.

Αυτής που είναι η μόνη βέβαιη ελπίδα και προστασία και σωτηρία μου.

Αξίωσέ με να μεταλάβω τα άγια και αθάνατα Μυστήριά Σου,

που δίνουν ζωή, χωρίς να κατακριθώ.

Για να μου συγχωρεθούν οι αμαρτίες, να φωτιστώ,

να αποκτήσω την υγεία της ψυχής και του σώματος.

Για να εξαφανιστούν οι κακές μου σκέψεις,

οι φοβίες και οι νυχτερινές φαντασίες

που δημιουργούν τα πονηρά και σκοτεινά πνεύματα.

Για να κερδίσω την αιώνια ζωή.

Αμήν.

 

  

Προσευχή μετά τη Θεία Κοινωνία

 

Δέσποτα Χριστέ ο Θεός,

Βασιλιά αιώνιε και Δημιουργέ των πάντων,

Σε ευχαριστώ για όλα τα αγαθά που μου έδωσες,

και ιδιαίτερα για το ότι μετάλαβα τα Άγια Μυστήριά Σου που δίνουν ζωή.

Σε παρακαλώ, Αγαθέ και Φιλάνθρωπε Κύριε,

φύλαξέ με, κάτω από τη σκέπη της αγάπης Σου.

Κράτησέ με κάτω από την προστασία Σου.

Χάρισέ μου με καθαρή συνείδηση μέχρι και την τελευταία μου αναπνοή

να κοινωνώ τα Άγια Σου Μυστήρια, όσο γίνεται άξια.

Γιατί Εσύ είσαι ο πνευματικός άρτος της ζωής.

Από Σένα πηγάζει ο αγιασμός.

Γι’ αυτό και Σε δοξολογούμε μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα,

τώρα και πάντοτε και στους ατελείωτους αιώνες.

Αμήν.

 

Πηγή: https://agonistes.gr/

Παράκληση στην Παναγία: Τι είναι και πότε γίνεται;

 

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας! Μαζί με τη νηστεία που ξεκινά την 1η Αυγούστου ξεκινούν και οι παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο που διαρκούν μέχρι τις 14 του μήνα.

 

Η νηστεία και οι παρακλήσεις μας προετοιμάζουν για την μεγάλη γιορτή της Κοίμησης της Παναγίας. Τι είναι, όμως, η παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο;

 

Κάθε απόγευμα την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου τελείται στους ναούς η ακολουθία του παρακλητικού κανόνος, ή αλλιώς της παράκλησης. Υπάρχει ο μικρός και ο μεγάλος παρακλητικός κανών προς την Υπεραγία Θεοτόκο, η μικρή, δηλαδή, και η μεγάλη παράκληση, όπως είναι γνωστές. Πρόκειται για δύο διαφορετικές ακολουθίες, με πολλά κοινά τροπάρια κι ευχές μεταξύ τους, οι οποίες τελούνται εναλλάξ κάθε απόγευμα από την 1η μέχρι και τις 13 Αυγούστου.

Δεν τελείται παράκληση την παραμονή της εορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου, την παραμονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος καθώς και τα Σάββατα που μεσολαβούν αυτή την περίοδο καθώς κατά τις μέρες αυτές τελείται η ακολουθία του εσπερινού.

 

«Προς Σε καταφεύγω σωτηρίαν επιζητών»

Η παράκληση προς την Παναγία περιλαμβάνει υπέροχα τροπάρια στα οποία περιέχονται επικλήσεις, δεήσεις και ικεσίες προς την Υπεραγία Θεοτόκο να συνδράμει τους πιστούς στους καιρούς των πειρασμών, των πόνων, των θλίψεων και των κάθε είδους δοκιμασιών. Οι πειρασμοί που παρασύρουν τους πιστούς στην αμαρτία και την περιφρόνηση του θείου θελήματος είναι πολλοί. Για αυτό παρακαλούμε την Παναγία να γίνει το καταφύγιό μας.

Ακόμη, ζητούμε από την Παναγία να μας ελευθερώσει από τα πάθη μας και από τους κινδύνους της καθημερινής ζωής. Με τις δεήσεις μας, την παρακαλούμε να μας ενισχύσει στις καθημερινές μας δυσκολίες και να μας ελευθερώσει από τις θλίψεις και τις ασθένειες που μας ταλαιπωρούν.

Η Παναγία πόνεσε πολύ ψυχικά για την άδικη και βάναυση μεταχείριση και τη σταύρωση του Υιού της. Γι’ αυτό γίνεται η προστάτρια των θλιβομένων και των αδικουμένων όταν την παρακαλούμε «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».

 

«Και σε μεσίτριαν έχω»

Στην ακολουθία του παρακλητικού κανόνα, παρακαλούμε την Παναγία να μεσιτεύει στον Υιό της για να εξαλείψει το πλήθος των αμαρτιών μας. «Ταις της Θεοτόκου πρεσβείαις, ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων», ψάλλουμε και παρακαλούμε την Παναγία να μας οδηγήσει σε μετάνοια.

 

Η παράκληση προς την Παναγία, εκτός από την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, τελείται στους ναούς στις θεομητορικές εορτές αλλά και σε διάφορες περιόδους μέσα στον χρόνο, ανάλογα με το πρόγραμμα ακολουθιών κάθε ενορίας. Εκτός, όμως, από τους ναούς, παράκληση μπορεί να κάνει κάθε πιστός μόνος του, διαβάζοντάς την από το σχετικό βιβλιαράκι. Η σύντομη ακολουθία της παράκλησης γαληνεύει τον άνθρωπο, τον οπλίζει με δύναμη και θάρρος απέναντι στις δυσκολίες της ζωής και του χαρίζει ελπίδα.

Όπως εμείς παρακαλούμε την Παναγία να μας προστατεύει και να μας βοηθά, κι εκείνη παρακαλεί εμάς να ακούμε τον Υιό της και Πατέρα μας και να τηρούμε τις θείες εντολές Του που μας οδηγούν στη σωτηρία.

Η Παναγία μας δείχνει τον δρόμο προς τον ουρανό. Με τις αρετές της γίνεται το φωτεινό παράδειγμα. Η αγκαλιά της χωρά όλον τον κόσμο, ειδικά όσους την επικαλούνται με πίστη.

 

Πηγή: https://fotoforos.gr/

«Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς»

 

«Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.»

 

(Α΄ Ἰω. δ΄ 19)

 

Με τὴ φράση αὐτή ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης φανερώνει ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεὸ δὲν εἶναι ἡ ἀρχή, ἀλλὰ ἡ ἀπάντηση στὴν ἄπειρη καὶ προαιώνια ἀγάπη Του.

 

Ὁ Θεὸς πρῶτος μᾶς ἀγάπησε, μᾶς κάλεσε στὴ ζωή, μᾶς χάρισε τὴ σωτηρία καὶ προσέφερε τὸν Υἱό Του γιὰ τὸν κόσμο.

 

Ὅσο ὁ ἄνθρωπος συναισθάνεται αὐτὴ τὴ θεία ἀγάπη, τόσο ἡ καρδιά του γεμίζει εὐγνωμοσύνη καὶ ἀνταποκρίνεται μὲ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπο.

«Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης...»

«Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης...»

 

 Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀρχαιότερους καὶ πλέον κατανυκτικοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ συνοδεύει τὴ δύση τοῦ ἡλίου καὶ τὴν εἴσοδο στὴ γαλήνη τοῦ Ἑσπερινοῦ.

 

Τὴν ὥρα ποὺ τὸ φυσικὸ φῶς ὑποχωρεῖ, ἡ Ἐκκλησία στρέφει τὸ βλέμμα στὸν Χριστό, τὸ ἀνέσπερο καὶ ἀληθινὸ Φῶς τοῦ κόσμου.

 

Μὲ λίγους ἀλλὰ θεολογικὰ πυκνοὺς στίχους, ὁ ὕμνος ὁμολογεῖ τὴ θεότητα τοῦ Χριστοῦ καὶ δοξάζει τὴν Ἁγία Τριάδα, Πατέρα, Υἱὸ καὶ Ἅγιο Πνεῦμα.

 

Γι’ αὐτὸ καὶ παραμένει μέχρι σήμερα μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἀγαπημένες στιγμὲς τῆς λατρευτικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, γεμίζοντας τὶς καρδιὲς τῶν πιστῶν μὲ εἰρήνη, κατάνυξη καὶ δοξολογία.

 

«Ἄξιόν σε ἐν πᾶσι καιροῖς ὑμνεῖσθαι, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν ὁ διδοὺς· διὸ ὁ κόσμος σὲ δοξάζει». 

«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε.»

 

«Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε.»

 

(Φιλιπ. δ΄ 4)

 

Με τὴ φράση αὐτὴ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προτρέπει τοὺς πιστοὺς νὰ ἔχουν διαρκῆ πνευματικὴ χαρά, ἡ ὁποία δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς ἐξωτερικὲς συνθήκες τῆς ζωῆς, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὴν καρδιά τους.

 

Ἡ χαρὰ τοῦ χριστιανοῦ δὲν εἶναι πρόσκαιρη εὐθυμία, ἀλλὰ καρπὸς τῆς κοινωνίας μὲ τὸν Θεό, τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλπίδος στὴ σωτηρία. Γι’ αὐτὸ καὶ παραμένει ζωντανὴ ἀκόμη καὶ μέσα στὶς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμούς, ἐπειδὴ θεμέλιό της εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος.