Η Προσευχή της Αγίας Μαρίνας πριν τον αποκεφαλισμό της

 

Αγία Μαρίνα

 

Η Προσευχή της Αγίας Μαρίνας πριν τον αποκεφαλισμό της.

«Άναρχε, αθάνατε άχρονε, ακατάληπτε και ανεξιχνίαστε Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως, προνοητά και Σωτήρ όλων, όπου εις Σε ελπίζουσι, ευχαριστώ Σοι, όπου με έφερες εις την ώραν ταύτην και ήγγισα εις τον στέφανον της δικαιοσύνης Σου.

 

Υμνώ και ευλογώ την αναρίθμητον ευσπλαχνίαν και φιλανθρωπίαν Σου, όπου ηθέλησας να με συντάξης με τους εκλεκτούς δούλους Σου. Επίβλεψον και τώρα επ’ εμέ την ταπεινήν, Δέσποτα Θεέ, Κύριε του ελέους, Παντοκράτωρ και παντοδύναμε, επάκουσον της προσευχής μου και πλήρωσον μου τα αιτήματα εις έπαινον.

 

Και τιμήν και δόξαν του υπεραγίου και προσκυνητού Σου ονόματος, χάρισαι την άφεσιν των αμαρτιών όλων εκείνων, όπου θέλουν οικοδομήσει Εκκλησίαν εις το όνομα της δούλης Σου, να λειτουργούν εις αυτήν προσευχόμενοι, ή γράφουσι το μαρτύριον της αθλήσέως μου, και το αναγινώσκουσι μετά πίστεως, μνημονεύοντες το όνομα της δούλης σου, και καρποφορούσιτο κατά δύναμιν όλων αυτών, λέγω όσοι θεραπεύουσι το οικητήριον του σώματός μου, όπου εμαρτύρησα δι’ αγάπην Σου, συγχώρησον τας αμαρτίας κατά το μέτρον της πίστεως αυτών και μη εγγίση χείρ κολαστήριος, ούτε πείνα, ουδέ θανατικόν ή άλλη βλάβη ψυχής ή σώματος.

 

Και όσοι με θέλουν εορτάσει δοξολογούντες μετά πίστεως και Σου ζητήσουν σωτηρίαν και έλεος διά μέσου μου, χάρισαι τους εις τούτον τον κόσμο τα αγαθά Σου, να πορεύωνται προς αυτάρκειαν και αξίωσον αυτούς και της επουρανίου Βασιλείας Σου. Ότι Συ ει μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος, και των αγαθών δοτήρ εις τους αιώνας, Αμήν».

Προσευχή του Αγίου Νεκταρίου προς την Παναγία

 

Η Προσευχή του Αγίου Νεκταρίου

 

Συ μου σκέπη εί και ρύστις, Συ μου εί παραμυθία

Συ αντίληψις μου πέλεις, Σύ ελπίς και προστασία.

Συ ενίσχυσον με, Κόρη, εν τη πάλη, εν σταδίω.

Συ μου ει, Παρθενομήτορ, καύχημα μου εν τω βίω.

Συ με δείξον νικηφόρον, Συ με δείξον στεφανίτην…

Ω θεία Αγάπη, ελθέ ικετεύω

εξ όλης ψυχής μου και μέσης καρδίας…

Και έρωτα θείον, ω θεία Αγάπη,

Θερμώς ικετεύω τω δούλω Σου δός μοι.

Προσευχή του Οσίου Ονουφρίου

 

Προσευχή του Οσίου Ονουφρίου

Ο Όσιος Ονούφριος γονάτισε, ύψωσε τα χέρια και το βλέμμα του στον ουρανό και με δάκρυα στα μάτια προσευχήθηκε λέγοντας:

-Ύψιστε Κύριε, που η δύναμή Σου είναι ανεξιχνίαστη και η δόξαΣου ακατανόητη και ανέκφραστη, το δε έλεός Σου άπειρο και αμέτρητο, υμνώ, ευλογώ, προσκυνώ και δοξάζω εσένα που πόθησα από την νεότητά μου και Σένα ακολούθησα. Επάκουσέ με Σε παρακαλώ. Εσύ που φρόντισες για μένα τον φτωχό και απομάκρυνες από τις ανάγκες την ψυχή μου και δεν με εγκατέλειψες στα χέρια των εχθρών μου αλλά έδωσες ζωή στην καρδιά μου.

Σε ικετεύω Κύριε, σκέπασόν με με την ευλογία Σου, για να μη ταραχτεί η ψυχή μου από τους δαίμονες όταν χωρισθεί από το σώμα, αλλά παράλαβέ την με τους Αγίους Αγγέλους σου και κατάταξέ την όπου επισκοπεί το φως του προσώπου Σου, γιατί είσαι ευλογητός και δοξασμένος εις τους αιώνες.

Μην ξεχνάς πολυέλεε τους πιστούς. Όσους βρεθούν σε κίνδυνο και προσευχηθούν λέγοντας: Παντοδύναμε Κύριε, με τις πρεσβείες του δούλου Σου Ονουφρίου ελέησέ με· άκουσέ τους Σε παρακαλώ και χάρισέ τους την Βασιλεία Σου, όπως μου έταξες».

 

Από το βιβλίο του Γεωργίου Μηλίτση: «Ο Όσιος Ονούφριος», Τρίκαλα 2008.

Προσευχή για τους αισχρούς λογισμούς - Αγίου Συμεών του Θαυμαστορείτου

 

Αγίου Συμεών του Θαυμαστορείτου – Προσευχή για τους αισχρούς λογισμούς

 

Δέσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ, αθάνατε Λόγε του Θεού, ο δημιουργός και κυβερνήτης όλων των φυσικών πραγμάτων της Κτίσεως, ο προ αιώνων γεννηθείς από τον Πατέρα Υιός μονογενής, και ο ίδιος προελθών αφράστως από τα σπλάχνα της αγίας Παρθένου, λαβαίνοντας σάρκα δίχως ν’ αλλοιωθείς ή να συμφυρθείς, όπως εσύ μόνο γνωρίζεις, για να λυτρώσεις απ’ την τυραννία του εχθρού τους ανθρώπους που εσύ έπλασες· εσύ, που δίχως να χωριστείς από το Πατέρα, συναναστράφηκες μ’ εμάς τους αχρείους δούλους σου εσύ, που είσαι το φως της απάθειας και διώχνεις το σκοτάδι της αμάθειας· η λαμπρότητα των νηφάλιων ψυχών και η παγκόσμια χαρά όλων των Ορθοδόξων, η γλυκύτητα των Αγγέλων και των ψυχών· που είσαι όλο κάλλος που δεν το χορταίνουμε, όλος γλυκασμός, όλος θερμός πόθος και επιθυμία· εσύ, που είσαι για το νου, ο οποίος αντιλαμβάνεται καθαρά τη σχέση του μαζί σου, η ατελείωτη ευτυχία· εσύ, που από τη φύση σου είσαι αγαθός, εύσπλαχνος και ελεήμων, διώξε, σε παρακαλώ, από μένα το ταλαίπωρο τους κακούς λογισμούς που με παρενοχλούν εσύ, που είσαι καρδιογνώστης και βλέπεις τ’ απόκρυφα βάθη της καρδίας μου, γνωρίζεις πως αυτοί είναι παρά τη θέλησή μου. Συγχώρεσέ με, παντοκράτωρ Δέσποτα, και ας μη γίνουν όλα αυτά ένας σωρός αμαρτιών, αλλά σπλαχνίσου με και στείλε από τον άγιο και δοξασμένο θρόνο τη χάρη σου, να επισκιάσει την ασθένεια του αχρείου δούλου σου.

 

«Συνέτισόν με και μαθήσομαι τας εντολάς σου και ζήσομαι»· δος μου Κύριε, σύνεση να μάθω καλά το νόμο σου κ’ έτσι να μπορέσω να ζήσω. Γιάτρεψε τις πληγές της ψυχής μου και φώτισε τα μάτια της διανοίας μου, για να καταλαβαίνω πάντοτε, Κύριε, τη θεία οικονομία σου που με προστάτεψε ως τώρα, γιατί έχει πολύ αδυνατίσει ο νους μου. Και, τι να σου πω ακόμη, αφού τα ξέρεις από πριν όλα, εσύ που ψαύεις και δοκιμάζεις με το χέρι σου «καρδίας και νεφρούς»; Εσύ ξέρεις, πως σαν την άνυδρη γη σε διψά η καρδιά μου. Στείλε από ψηλά τη χάρη σου, Κύριε, για να έρθει και να χορτάσει τη πείνα μου και να ποτίσει τη δίψα μου, γιατί εσένα μόνο ποθώ και διψώ, που είσαι το φως της αλήθειας και ο χορηγός της σωτηρίας. Στάξε μου, λοιπόν, Κύριε, απ’ το έλεός σου μια σταγόνα, για ν’ ανάψει και να κορώσει σαν φλόγα στην καρδιά μου, καίγοντας όλα τα τριβόλια και τ’ αγκάθια της, δηλαδή τους πονηρούς λογισμούς, κ’ έτσι να αιχμαλωτισθεί ο νους μου, και να ποθεί κι αναζητεί μόνο εσένα, το Σωτήρα του κόσμου. Λύτρωσέ με, Κύριε, απ’ όλους τους αόρατους εχθρούς που κυνηγούν τη ψυχή μου, και δώρισέ μου να περάσω ειρηνικά και ακριμάτιστα τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μου, με καθαρό βίο και πολιτεία, με ζωή ευπρόσδεκτη και σταθερή υπομονή, παρέχοντάς μου συγχώρεση και για όλα τα καθημερινά σφάλματα, χάρη στα πλήθη των οικτιρμών σου.

 

Ναι, μοναδικέ και πανάγαθε μου Δέσποτα, εισάκουσε τη δέηση μου και δώρισέ μου αυτά που σου ζητά η καρδιά μου, για ν’ αξιωθώ να γίνω ναός της χάριτός σου κ’ έτσι, όταν η χάρη σου κατοικήσει μέσα μου, να σφίξει με το χαλινάρι της τη διάνοιά μου, για να μη με πλανέσει η αμαρτία και με αποξενώσει απ’ το φως σου. Διότι, μόνο εσύ μπορείς να μας ελεήσεις και να μας σώσεις, Χριστέ ο Θεός ημών, και σοι την δόξαν, και ευχαριστίαν, και προσκύνησιν αναπέμπομεν, συν τω ανάρχω σου Πατρί, και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

 

Πηγή: http://www.diakonima.gr/