Παράκληση στην Παναγία: Τι είναι και πότε γίνεται;

 

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας! Μαζί με τη νηστεία που ξεκινά την 1η Αυγούστου ξεκινούν και οι παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο που διαρκούν μέχρι τις 14 του μήνα.

 

Η νηστεία και οι παρακλήσεις μας προετοιμάζουν για την μεγάλη γιορτή της Κοίμησης της Παναγίας. Τι είναι, όμως, η παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο;

 

Κάθε απόγευμα την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου τελείται στους ναούς η ακολουθία του παρακλητικού κανόνος, ή αλλιώς της παράκλησης. Υπάρχει ο μικρός και ο μεγάλος παρακλητικός κανών προς την Υπεραγία Θεοτόκο, η μικρή, δηλαδή, και η μεγάλη παράκληση, όπως είναι γνωστές. Πρόκειται για δύο διαφορετικές ακολουθίες, με πολλά κοινά τροπάρια κι ευχές μεταξύ τους, οι οποίες τελούνται εναλλάξ κάθε απόγευμα από την 1η μέχρι και τις 13 Αυγούστου.

Δεν τελείται παράκληση την παραμονή της εορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου, την παραμονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος καθώς και τα Σάββατα που μεσολαβούν αυτή την περίοδο καθώς κατά τις μέρες αυτές τελείται η ακολουθία του εσπερινού.

 

«Προς Σε καταφεύγω σωτηρίαν επιζητών»

Η παράκληση προς την Παναγία περιλαμβάνει υπέροχα τροπάρια στα οποία περιέχονται επικλήσεις, δεήσεις και ικεσίες προς την Υπεραγία Θεοτόκο να συνδράμει τους πιστούς στους καιρούς των πειρασμών, των πόνων, των θλίψεων και των κάθε είδους δοκιμασιών. Οι πειρασμοί που παρασύρουν τους πιστούς στην αμαρτία και την περιφρόνηση του θείου θελήματος είναι πολλοί. Για αυτό παρακαλούμε την Παναγία να γίνει το καταφύγιό μας.

Ακόμη, ζητούμε από την Παναγία να μας ελευθερώσει από τα πάθη μας και από τους κινδύνους της καθημερινής ζωής. Με τις δεήσεις μας, την παρακαλούμε να μας ενισχύσει στις καθημερινές μας δυσκολίες και να μας ελευθερώσει από τις θλίψεις και τις ασθένειες που μας ταλαιπωρούν.

Η Παναγία πόνεσε πολύ ψυχικά για την άδικη και βάναυση μεταχείριση και τη σταύρωση του Υιού της. Γι’ αυτό γίνεται η προστάτρια των θλιβομένων και των αδικουμένων όταν την παρακαλούμε «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».

 

«Και σε μεσίτριαν έχω»

Στην ακολουθία του παρακλητικού κανόνα, παρακαλούμε την Παναγία να μεσιτεύει στον Υιό της για να εξαλείψει το πλήθος των αμαρτιών μας. «Ταις της Θεοτόκου πρεσβείαις, ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων», ψάλλουμε και παρακαλούμε την Παναγία να μας οδηγήσει σε μετάνοια.

 

Η παράκληση προς την Παναγία, εκτός από την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, τελείται στους ναούς στις θεομητορικές εορτές αλλά και σε διάφορες περιόδους μέσα στον χρόνο, ανάλογα με το πρόγραμμα ακολουθιών κάθε ενορίας. Εκτός, όμως, από τους ναούς, παράκληση μπορεί να κάνει κάθε πιστός μόνος του, διαβάζοντάς την από το σχετικό βιβλιαράκι. Η σύντομη ακολουθία της παράκλησης γαληνεύει τον άνθρωπο, τον οπλίζει με δύναμη και θάρρος απέναντι στις δυσκολίες της ζωής και του χαρίζει ελπίδα.

Όπως εμείς παρακαλούμε την Παναγία να μας προστατεύει και να μας βοηθά, κι εκείνη παρακαλεί εμάς να ακούμε τον Υιό της και Πατέρα μας και να τηρούμε τις θείες εντολές Του που μας οδηγούν στη σωτηρία.

Η Παναγία μας δείχνει τον δρόμο προς τον ουρανό. Με τις αρετές της γίνεται το φωτεινό παράδειγμα. Η αγκαλιά της χωρά όλον τον κόσμο, ειδικά όσους την επικαλούνται με πίστη.

 

Πηγή: https://fotoforos.gr/

Αύγουστος, ο μήνας της Παναγίας μας

Αύγουστος, ο μήνας της Παναγίας μας.

Όλος ο μήνας είναι αφιερωμένος στη Μάνα του Θεού, την Παρηγοριά κάθε πονεμένης ψυχής. Εκείνη που ακούει τις προσευχές μας, που σκουπίζει δάκρυα, που στέκεται μητρικά δίπλα μας σε κάθε δοκιμασία.

Με τις παρακλήσεις και τη μεγάλη γιορτή της Κοιμήσεώς της, μας θυμίζει ότι η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, κι ότι η μητρική αγκαλιά του Ουρανού είναι πάντα ανοιχτή.

Καλό και ευλογημένο μήνα σε όλους!

Με υγεία, ειρήνη, πίστη και τη χάρη της Παναγίας να μας σκεπάζει!

Απ. Πέτρος – Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού

 Πέτρου επιστολή Β 1,16-21

 

16Άλλωστε, τη δύναμη και την παρουσία του Kυρίου μας Iησού Xριστού στον κόσμο δε σας την γνωστοποιήσαμε ακολουθώντας μύθους επιδέξια επινοημένους, αλλά αφού υπήρξαμε αυτόπτες μάρτυρες της μεγαλοπρέπειάς του. 17Γιατί, πράγματι έχει πάρει τιμή και δόξα από το Θεό Πατέρα, καθώς ακούστηκε η φωνή που τη χαρακτήριζε μεγαλόπρεπη δόξα: “Aυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός! Σ’ αυτόν εκδήλωσα εγώ την εύνοιά μου”! 18Kαι τη φωνή αυτή, που ήρθε από τον ουρανό, εμείς την ακούσαμε, καθώς ήμασταν μαζί του πάνω στο άγιο βουνό. 19Έτσι, λοιπόν, κηρύττουμε με περισσή βεβαιότητα τον προφητικό λόγο, στον οποίο καλά κάνετε που προσέχετε σαν σ’ ένα λυχνάρι που φέγγει μέσα σ’ έναν κακοτράχαλο τόπο, ωσότου η ημέρα αρχίσει να ρίχνει το φως της και ο Φωτοδότης Ήλιος ανατείλει μέσα στις καρδιές σας. 20Πρώτ’ απ’ όλα, όμως, να έχετε υπόψη σας τούτο το πράγμα, ότι καμιά προφητεία της Γραφής δεν μπορεί να εξηγηθεί από μόνη της, χωρίς το φωτισμό του Πνεύματος. 21Γιατί, βέβαια, καμιά προφητεία δεν έγινε ποτέ από ανθρώπινη πρωτοβουλία, αλλά από το Άγιο Πνεύμα καθοδηγούμενοι μίλησαν άγιοι άνθρωποι του Θεού.

 

Πηγή: https://www.jesuslovesyou.gr/

Άγιος Ταρσίζιος (15 Αυγούστου)

 

Ο Άγιος μάρτυς Ταρσίζιος, μαρτύρησε στη Ρώμη, σε πολύ νεαρή ηλικία, τον καιρό που ήταν αυτοκράτορες, ο Ουαλεριανός και Γαλιηνός (257 μ.Χ.).

Ήταν μαθητής του Αγίου Ιερομάρτυρος Στεφάνου, επισκόπου Ρώμης, που η Εκκλησία μας τίμα την μνήμη του στις 3 Αυγούστου.

Από μικρή ηλικία ο Ταρσίζιος, βοηθούσε τους Ιερείς στις λειτουργικές συνάξεις και γι΄ αυτό το λόγο, τα μαρτυρολόγια τον αναφέρουν ως «Ακόλουθο», που σημαίνει ακόλουθος-βοηθός των Ιερέων στο έργο τους. Το χαρακτηριστικό γεγονός με τον Ταρσίζιο έχει ως εξής: όταν είχε ξεσπάσει διωγμός κατά της Εκκλησίας εκείνα τα χρόνια, κάποια μέρα, εμπιστεύθηκαν στον Ταρσίζιο τα Τίμια Δώρα, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, για να τα μεταφέρει στους συλληφθέντες μελλοθάνατους χριστιανούς, που βρίσκονταν στις φυλακές. Στο δρόμο όμως, τον κύκλωσαν ειδωλολάτρες και του ζητούσαν επίμονα να τους παραδώσει αυτό που κρατούσε στο στήθος του. Ο Ταρσίζιος αρνήθηκε σθεναρά και τότε αυτοί τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Όταν όμως έσκυψαν για να πάρουν αυτό που κρατούσε ο Ταρσίζιος, διαπίστωσαν έντρομοι, ότι τα Τίμια Δώρα είχαν εξαφανιστεί θαυματουργικά και στα χέρια του νεαρού Αγίου ήταν μόνο το πανί που τα κάλυπτε.

Οι χριστιανοί παρέλαβαν ευλαβικά το άγιο λείψανο του και το μετέφεραν στο κοιμητήριο (κατακόμβη) του τάφου του Αγίου Καλλίστου (στη Ρώμη), όπου μέχρι σήμερα δείχνουν το σημείο του τάφου του. Αργότερα ο επίσκοπος Ρώμης Δάμασος τοποθέτησε πάνω στον τάφο του, το έξης επίγραμμα: «... Ενώ ο Άγιος Ταρσίζιος έφερε τα μυστήρια του Χριστού, κάποιος με χέρι βέβηλο πήγε να τα μολύνει. Κείνος όμως προτίμησε να δώσει τη ζωή του, παρά να δώσει τοις κυσίν... τους θείους μαργαρίτες».

Το παραπάνω κείμενο στηρίζεται στο Ρωμαϊκό μαρτυρολόγιο: ACTASANCTORUM. AUGUSTITOMUS III.

 

Σήμερα στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Καραβά της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, τελείται πανηγυρική Σύναξις προς τιμήν του Αγίου Ταρσιζίου, το πρώτο Σάββατο μετά τη γιορτή της Υπαπαντής από όλη τη Νεανική Κίνηση της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς.

 

Ἀπολυτίκιον

Ήχος γ'. Θείας πίστεως.

Θείω έρωτι εμπεπλησμένος, Δώρα τίμια εν κόλποις φέρων, το θανείν υπέρ τούτων αιρούμενος, και ανόμοις μη προδώσας τον Κύριον, ανεδείχθης μαρτύρων το καύχημα, ω Ταρσίζιε, της Ρώμης το βλάστημα, και νέων παίδων χριστιανών αγαλλίαμα, ικέτευε Χριστόν τον Θεόν, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

 

Πηγή: https://www.saint.gr/

Δεκαπενταύγουστος: Τι ακριβώς εορτάζουμε σήμερα

 

Η Εκκλησία σήμερα τιμά την Κοίμηση της Θεοτόκου και είναι ίσως η μεγαλύτερη από τις θεομητορικές εορτές, το Πάσχα του καλοκαιριού, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Είναι γεγονός, ότι η Θεοτόκος δεν εγκατέλειψε τον κόσμο. Τον αγαπά και τον φροντίζει κι αυτό φανερώνεται με τα πολλά θαύματα που συντελούνται πραγματοποιώντας έτσι την υπόσχεση που έδωσε πριν την κοίμηση της, πως από τον ουρανό θα πρεσβεύει για όλους τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και όταν απευθυνόμαστε προς την Θεοτόκο, την ονομάζουμε Μεσίτρια, Προστάτιδα και Μητέρα όλου του ανθρωπίνου γένους.

 

Σύμφωνα με το Συναξάρι, όταν ήρθε η ώρα, της εξόδου Της στάλθηκε και πάλι ο αρχάγγελος Γαβριήλ να της αναγγείλει την θέληση του Θεού και Υιού Της. Ενώ προσευχόταν στον οίκο Της στην Ιερουσαλήμ παρουσιάστηκε ο άγγελος και της προσέφερε ένα μικρό κλαδί φοίνικα και της είπε: «Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία. Σου φέρνω μήνυμα από τον Υιό Σου. Ήρθε η ευλογημένη ώρα να πας κοντά Του και να δοξαστείς όπως Σου ταιριάζει. Ετοιμάσου λοιπόν και σε τρεις ημέρες θα έρθει Εκείνος να πάρει την τίμια και αμόλυντη ψυχή Σου». Ύστερα ανέβηκε στο αγαπημένο Της Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, εκεί που προσευχήθηκε για τελευταία φορά ο Υιός Της πριν από το πάθος Του.

 

Ανηφορίζοντας το μονοπάτι συνέβη το απροσδόκητο: Τα δένδρα και οι θάμνοι του δρόμου έγερναν και την προσκυνούσαν. Κατευθύνθηκε στο σημείο εκείνο του κήπου που είχε προσευχηθεί και ο Κύριος. Γονάτισε ταπεινά, ύψωσε τα σεπτά της χέρια και ατένισε τον ουρανό και αφού ευχαρίστησε το Θεό τον παρακάλεσε για την σωτηρία του κόσμου.

 

Μετά γύρισε στον οίκο Της και άρχισε να ετοιμάζει τα απαραίτητα της κηδείας Της. Μάζεψε επίσης τους συγγενείς και πιστούς φίλους και φίλες Της και τους ανακοίνωσε την θέληση του Κυρίου να την καλέσει κοντά Του. Εκείνοι όταν το άκουσαν ξαφνιάστηκαν και άρχισαν να θρηνούν το χωρισμό της Μητέρας του Κυρίου. Εκείνη τους παρηγόρησε λέγοντάς τους πως αυτή είναι η θέληση του Θεού και πως από την θέση Της στον ουρανό θα πρεσβεύει πάντοτε για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.

 

Την Τρίτη ημέρα μετά την επίσκεψη του αρχαγγέλου, η Κυρία Θεοτόκος αφού ντύθηκε μόνη Της τα νεκρικά Της ενδύματα, κάλεσε και πάλι τους φίλους Της και ξάπλωσε ήρεμα στην κλίνη Της. Τότε συνέβη το εξής θαυμαστό γεγονός: Μια δυνατή βοή ακούστηκε στον σπίτι Της, μια φωτεινή νεφέλη το κάλυψε. Πάραυτα μεταφέρθηκαν σε νεφέλες από τα πέρατα της οικουμένης οι άγιοι Απόστολοι προκειμένου να παραβρεθούν στην έξοδό Της. Κατά τον ίδιο τρόπο μεταφέρθηκε επίσης ο απόστολος Παύλος, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και ο άγιος Ιερόθεος, πρώτος επίσκοπος των Αθηνών, ο άγιος Τιμόθεος και άλλα σημαίνοντα πρόσωπα της Εκκλησίας. Η Κυρία Θεοτόκος, αφού χαιρέτισε και ευλόγησε όλους, παρέδωσε την αγία ψυχή Της στα χέρια του Υιού Της ο Οποίος κατέβηκε από τον ουρανό για να την παραλάβει ο Ίδιος.

 

Οι συγκεντρωμένοι απόστολοι, οι προεστοί της εκκλησίας των Ιεροσολύμων και ο πιστός λαός άρχισαν να ψάλλουν εξόδιους ύμνους στην Θεομήτορα. Ταυτόχρονα ακούστηκε να συμψάλλει στρατιά αγγέλων από τον ουρανό. Η ουράνια μελωδία ακούστηκε σε ολόκληρη την πόλη.

 

Μετά σχηματίσθηκε νεκρική πομπή η οποία κατευθυνόταν στο χωριό Γεθσημανή, όπου θα θάπτονταν το τίμιο σκήνωμά Της.

 

Πριν φτάσουν στον τόπο της ταφής έφτασαν φανατικοί Ιουδαίοι και θέλησαν να βεβηλώσουν την έξοδο της Μητέρας του Ιησού.

 

Εκεί στο ήσυχο χωρίο Γεθσημανή έγινε η κήδευση του άχραντου λειψάνου της Παναγίας μας. Το θεοδόχο σώμα Της, τέθηκε σε περιποιημένο μνημείο, που ετοίμασαν οι Χριστιανοί της αγίας πόλεως. Με λυγμούς και δάκρυα οι άγιοι απόστολοι και οι άλλοι Χριστιανοί σφράγισαν το μνημείο και αποχώρησαν.

 

Η παράδοση της Εκκλησίας αναφέρει πως μετά την ταφή και αφού πέρασαν τρεις ημέρες, έφτασε στην Γεθσημανή αργοπορημένος ο απόστολος Θωμάς από τις μακρινές Ινδίες, όπου έκανε ιεραποστολή. Ζήτησε επίμονα, με δάκρυα στα μάτια και λύπη πολύ, να του ανοίξουν τον τάφο για να δει και να προσκυνήσει για τελευταία φορά το τίμιο σκήνωμα της αγαπημένης Μητέρας του Δασκάλου του. Μπροστά στην επιμονή του οι άλλοι απόστολοι άνοιξαν τον τάφο και, ω του θαύματος, ο τάφος ήταν κενός, ο Κύριος μετέστησε το πάνσεπτο σώμα Της στον ουρανό, ώστε να μην γευτεί την φυσική φθορά. Η αργοπορία του Θωμά χαρακτηρίστηκε από την Εκκλησία ως οικονομία του Θεού, για να γίνει γνωστή η μετάσταση της Κυρίας Θεοτόκου. Ο κενός τάφος Της στην Γεθσημανή αποτελεί μέχρι σήμερα πηγή αγιασμού των μυριάδων πιστών που τον επισκέπτονται κάθε χρόνο και τεκμήριο της μετάστασής Της στον ουρανό.

 

Το ιερό πρόσωπο της Θεοτόκου αποτελεί, σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία, μέρος του μυστηρίου της Θείας Οικονομίας. Μετά τον Τριαδικό Θεό Αυτή κατέστη το κύριο πρόσωπο, το οποίο συνέβαλε ουσιαστικά στην πραγματοποίηση του σχεδίου της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. Εκλέχτηκε από το Θεό ως η καθαρότερη και αγιότερη ανθρώπινη ύπαρξη, προκειμένου να γίνει Θεοτόκος. Οι Πατέρες της Εκκλησίας λένε πως για την εκπλήρωση του σχεδίου της σωτηρίας των ανθρώπων, ο Θεός έδωσε τον Υιό του τον μονογενή και η ανθρωπότητα έδωσε την Παναγία. Στο ιερό πρόσωπο Εκείνης έγινε η μεγάλη συνάντηση Θεού και ανθρώπου. Μέσα στο πάναγνο σώμα Εκείνης έγινε η μεγάλη καταλλαγή (Εφεσ.2:16) και από αυτό ξεκίνησε η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους, η αναδημιουργία και η θέωση του πεπτωκότος ανθρώπου.

 

Στην χριστιανική εκκλησιαστική τέχνη και ειδικότερα στην αγιογραφία έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερος κύκλος αγιογράφησης εικόνων της Παναγία. Στην εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Παναγία βρίσκεται στη μέση της εικόνας ξαπλωμένη με τα χέρια της σταυρωμένα και κοντά στο κρεβάτι μανουάλια αναμμένα.Στα πόδια της Παναγίας είναι ο Απόστολος Πέτρος θυμιατίζοντας και στο κεφάλι ο Απόστολος Παύλος και ο Ιωάννης που την ασπάζεται. Γύρω βρίσκονται οι άλλοι Απόστολοι και οι ιεράρχες, Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, Ιερόθεος και Τιμόθεος, κρατώντας Ευαγγέλια, ενώ παρουσιάζονται και γυναίκες που κλαίνε. Πάνω από την Παναγία είναι ο Χριστός κρατώντας στην αγκαλιά Του την ψυχή της Παναγίας ντυμένη στα λευκά και γύρω του πολύ φως και πολλοί άγγελοι.

 

Η ευγνωμοσύνη, η εμπιστοσύνη και η αγάπη του πιστού λαού στην Παναγία αποτυπώνονται στην υμνογραφία, στη λαογραφία, στην τέχνη και στη λατρεία.

 

Πολλές εκκλησίες και μοναστήρια είναι αφιερωμένα στη Θεοτόκο. Προς τιμήν της φιλοτεχνήθηκαν πλήθος ιερές εικόνες. Αλλά και ύμνοι, τροπάρια, ακολουθίες και εορτές έχουν την αναφορά τους στη Θεομήτορα. Πολλά ιερά προσκυνήματα είναι καθιδρυμένα σε περιοχές, που σχετίζονται με θαύματα της Παναγίας. Σε παραδόσεις, δοξασίες και λαϊκές παροιμίες τ᾿ όνομα της Θεοτόκου αναφέρεται με εξαιρετική τιμή και ευλάβεια.

 

Η επίκληση των πιστών στην Παναγία ακολουθείται συνήθως από κάποιο προσωνύμιο, όπως για παράδειγμα Παντάνασσα ή Κεχαριτωμένη. Τα προσωνύμια αυτά προέρχονται είτε από τον τρόπο αγιογραφίας (Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα), είτε από τον τρόπο εύρεσης της Ιεράς Εικόνας (Θεοσκέπαστης, Σπηλαιώτισσας, Πλατανιώτισσας, Πορταΐτισσας, Μυρτιδιώτισσας, Φανερωμένης), ή από τον τρόπο προέλευσης της εικόνας (Βατοπεδινή, Πολίτισσα,Ψαριανή, Προυσιώτισσα)

 

Τα προσκυνήματα στον Ιερό Ναό της Ευαγγελιστρίας Τήνου, της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, της Παναγίας της Αγιάσου στην Μυτιλήνη, της Παναγίας Σουμελά Βερμίου, ανήκουν στα σημαντικότερα ορθόδοξα προσκυνήματα στην Ελλάδα.

 

Ο ναός της Παναγίας της Τήνου κτίστηκε σε σημείο όπου βρέθηκε εικόνα της Παναγίας, μετά από σχετικά οράματα της μοναχής Πελαγίας. Η ιστορία του Ιερού Προσκυνήματος και του Ελληνικού Έθνους συμπορεύονται. Η είδηση της εύρεσης της εικόνας, κατά την περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821 θεωρήθηκε καλός οιωνός για την επιτυχία της επανάστασης ενάντια στον τουρκικό ζυγό.

 

Ο ναός της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής βρίσκεται στην Παροικία, πρωτεύουσα της νήσου Πάρου καιείναι ένας από τους αρχαιότερους και καλύτερα διατηρημένους χριστιανικούς ναούς, που βρίσκονται στην ελεύθερη ελληνική γη. Υπάρχουν δύο ονομασίες για το ναό: «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή». Και οι δύο ονομασίες είναι σύγχρονες και βρίσκονταν σε παράλληλη χρήση από τα μέσα του 16ου αιώνα. Σήμερα η επίσημη ονομασία του ναού είναι Εκατονταπυλιανή.

 

Η παράδοση που διασώζεται μέχρι σήμερα σχετικά με την ονομασία Εκατονταπυλιανή έχει ως εξής: «Ενενήντα εννέα φανερές πόρτες έχει η Καταπολιανή. Η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Θα φανεί η πόρτα αυτή και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη».

 

Στο κέντρο της Aγιάσου, στη Λέσβο, βρίσκεται ο ναός της Kοίμησης της Θεοτόκου. Περίπου το 1453, δηλαδή τότε που αλώθηκε η Πόλη από τους Τούρκους, οι Χριστιανοί του ναού βλέποντας ότι η εικόνα της Παναγίας άρχισε να καταστρέφεται από το πέρασμα του χρόνου, ανέθεσαν σ’ έναν καλό αγιογράφο να κάνει ένα πιστό αντίγραφο της παλιάς εικόνας για να κρύψουν την πρωτότυπη. Η εικόνα – αντίγραφο είναι εξαίρετο έργο βυζαντινής τέχνης. Το 1938 η πρωτότυπη εικόνα βρέθηκε κρυμμένη στο εσωτερικό της νεότερης εικόνας της Παναγίας, μέσα σε ξύλινο κουτί και τυλιγμένη σε ύφασμα βουτηγμένο σε κηρομαστίχα, αλλά φοβερά κατεστραμμένη. Ο Ρώσος τεχνίτης Βασίλειος Ραχτσέβκυ, ειδικός συντηρητής εικόνων του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών έμεινε στη Μυτιλήνη δουλεύοντας μερόνυχτα πάνω στην εικόνα προσπαθώντας να την καθαρίσει και όπου το ξύλο είχε μαδήσει, το αντικαθιστούσε με κομμάτια ειδικού φελλού, που τον συναρμολογούσε.

Από τότε αποφασίστηκε να γίνει ένα μαρμάρινο προσκυνητάρι μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, που βρίσκεται το τέμπλο και πάνω σε αυτό να τοποθετηθεί μόνιμα και ασφαλισμένα μέσα σε ξύλινη θήκη με διπλό κρύσταλλο η αρχαία πολύτιμη εικόνα.

 

Στις πλαγιές του Βερμίου, κοντά στο χωριό Καστανιά, βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της του Ιερού Προσκυνήματος «Ι.Μ. Παναγίας Σουμελά». Πρόκειται για μια προσπάθεια αναβίωσης της περίφημης ομώνυμης Μονής, τα ερείπια της οποίας σώζονται στο όρος Μελά, κοντά στην Τραπεζούντα του Πόντου.

 

Την πρωτοβουλία αυτή ανέλαβαν οι Πόντιοι, με πρωτεργάτη τον Φίλωνα Κτενίδη, ιδρυτή του Σωματείου «Παναγία Σουμελά», το 1950 και ήδη στις αρχές του 1951 άρχισε να υλοποιείται. Τον Αύγουστο μάλιστα του ίδιου έτους μεταφέρθηκε η εφέστια εικόνα της Παναγίας που ζωγράφισε ο ίδιος ο Ευαγγελιστής Λουκάς από το Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, όπου και φυλάσσονταν.

 

Είναι γεγονός, ότι η Θεοτόκος δεν εγκατέλειψε τον κόσμο. Τον αγαπά και τον φροντίζει κι αυτό φανερώνεται με τα πολλά θαύματα που συντελούνται πραγματοποιώντας έτσι την υπόσχεση που έδωσε πριν την κοίμηση της, πως από τον ουρανό θα πρεσβεύει για όλους τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και όταν απευθυνόμαστε προς την Θεοτόκο, την ονομάζουμε Μεσίτρια, Προστάτιδα και Μητέρα όλου του ανθρωπίνου γένους.

 

Εν τη Γεννήσει την Παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει, τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε, μετέστης προς την ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

Στη Γέννηση του Χριστού Θεοτόκε διαφύλαξες την Παρθενία, στην Κοίμηση δεν εγκατέλειψες τον κόσμο, μετατέθηκες προς τη ζωή, εσύ που είσαι η μητέρα της ζωής, και με τις θερμές ικεσίες λυτρώνεις από το θάνατο τις ψυχές μας.

Πηγή: https://www.dogma.gr/