Αν βασίλευε ἡ αγάπη… Αγίου Τύχωνος του Ζαντόσκ

Ω, αδελφέ μου, αν είχαμε πραγματική αγάπη!

Θα έδιωχνε από κοντά μας κάθε δυστυχία και θα μας γέμιζε ευτυχία.

Οι πόλεις τα χωριά μας, τα σπίτια μας θα ήταν κομμάτια του παραδείσου πλημυρισμένα χαρά και μακαριότητα...

Αν βασίλευε η αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους ,δεν θα είχαμε φόβο από ληστείες, φόνους, βία αρπαγή, «γιατί η αγάπη τω πλησίων κακόν ουκ εργάζεται»

Δεν θα γνώριζαν οι άνθρωποι, συκοφαντίες, προσβολές, ατιμίες και άλλα δεινά, γιατί η αγάπη δεν κάνει κακό στον πλησίον .

Δεν θα μας εξαπατούσαν οι άνθρωποι, δεν θα μας αποπλανούσαν, δεν θα μας κορόιδευαν, γιατί η αγάπη δεν κάνει κακό στον πλησίον.

Δεν θα χρειάζονταν δικαστικά μέγαρα, γιατί δεν θα είχαν τίποτα να δικάσουν αφού δεν θα υπήρχαν κακούργοι και παράνομοι. Τα δικαστήρια ιδρύθηκαν για τις παρανομίες.

Αυτός που αγαπάει πραγματικά, είναι μακριά από τα δικαστήρια, όπως και από την αμαρτία.

Αν βασίλευε η αγάπη δεν θα υπήρχαν άνθρωποι στις φυλακές για χρέη, για αγροτικές διαφορές, για καθυστερημένες οφειλές.

Η αγάπη δεν θα άφηνε να φτάσουν ως εκεί, γιατί «η αγάπη μακροθυμεί».

Αν βασίλευε η αγάπη, δεν θα περιπλανιόνταν οι άνθρωποι άστεγοι. Η αγάπη δεν θα άφηνε να καταλήξουν εκεί, αλλά θα τους έδινε τόπο να αναπαυθούν, γιατί «η αγάπη χρηστεύεται»

Αν βασίλευε η αγάπη, δεν θα υπήρχαν ζητιάνοι και φτωχοί.

Η αγάπη των πλουσίων θα κάλυπτε τις ανάγκες τους.

Αν βασίλευε η αγάπη, δεν θα παραπονιόνταν οι άρχοντες εναντίων του λαού, και ο λαός εναντίων των αρχόντων, γιατί οι άρχοντες θα φρόντιζαν για το κοινό καλό και οι πολίτες θα πειθαρχούσαν.

Αν βασίλευε η αγάπη,  δεν θα είχαν παράπονα οι ποιμένες της εκκλησίας για το ποίμνιο ούτε το ποίμνιο για τους ποιμένες ‘οι κύριοι για τους υπηρέτες και οι υπηρέτες για τους κυρίους ‘οι γονείς για τα παιδιά και τα παιδιά για τους γονείς.

Αν βασίλευε η αγάπη μέσα μας, τότε θα ήταν το πιο γερό τείχος εναντίων όλων των εχθρών μας ορατών και αοράτων γιατί όπου υπάρχει η αγάπη, εκεί υπάρχει ο ίδιος ο Θεός, ο βοηθός και προασπιστής της αγάπης.

Δείγμα της αγάπης μας προς το Θεό είναι η αγάπη μας προς τον πλησίον. 

Όποιος αγαπάει ειλικρινά το Θεό, αυτός αγαπάει και τον πλησίον του. Όποιος αγαπάει πολύ ένα πρόσωπο, αγαπάει και εκείνον που συνδέεται μ΄αυτό. 

Η πηγή της αγάπης προς τον πλησίον είναι η αγάπη προς το Θεό. Και αντίστροφα, η αγάπη προς το Θεό φαίνεται από την αγάπη προς τον πλησίον. 

Είναι φανερό λοιπόν ότι όποιος δεν αγαπάει τον πλησίον του, δεν αγαπάει και το Θεό, όπως διδάσκει ο Απόστολος: «Εάν τις είπη ότι αγαπώ τον Θεόν, και τον αδελφόν αυτού μισή, ψεύστης εστίν, ο γάρ μη αγαπών τον αδελφόν αυτού όν εώρακε, τον Θεόν, όν ούχ εώρακε πώς δύναται αγαπάν; Και ταύτην την εντολήν έχομεν απ΄αυτού, ίνα ο αγαπών τον Θεόν αγαπά και τον αδελφόν αυτού». (Α΄ Ιω. 4, 20-21)

 

Πηγή:  https://proskynitis.blogspot.com